“Ik kan mij perfect indenken ooit voor een Herman Van Rompuy te stemmen. Erudiet, een fijnbesnaard intellectueel met veel meer emoties en humor dan zijn cynisch pantsertje hem toelaat te tonen. Of voor een Jean-Luc Dehaene, complexloos zichzelf, met meer toekomstvisie dan zijn eretitel ‘loodgieter die de problemen oplost wanneer ze zich stellen’ laat vermoeden. Maar Leterme, gedreven door het minderwaardigheidscomplex van de West-Vlaamse zoon van de schilder-behanger, vol wantrouwen tegen iedereen in wie hij een tegenstander vermoedt, binnen en buiten zijn partij? Nee, liever niet.”
Yves Desmet maakt er vandaag in een opiniestuk in De Morgen geen geheim van: hij is niet de grootste supporter van Yves Leterme. Nu ben ik wel gewend dat De Morgen, in tegenstelling tot De Standaard, het beleid van paars nog wel eens durft verdedigen. Maar in dit stuk speelt Desmet toch wel hard op de man. Hij breekt “de persoon” Leterme gewoonweg af tot op het bot. De opmerking van Leterme dat “objectiviteit niet de eerste prioriteit van De Morgen is”, moet hiervan de oorzaak zijn geweest, want dit is zeer ongewoon voor een politiek hoofdredacteur. Ik ben benieuwd naar de reacties op dit stuk in andere media.
