“Ik heb woord gehouden’, herhaalt hij als een mantra. Is dat zo? Heeft Yves Leterme ons ooit zijn woord gegeven dat hij een zwakke leider zou zijn, dat hij nooit een visie zou ontwikkelen, dat de minipartijtjes hem de les zouden lezen, dat hij zijn eigen partij niet achter zich zou krijgen, dat hij onrealistisch hoge eisen zou stellen, dat hij de politieke realiteit zou ontkennen, dat hij zou toelaten dat de onderhandelingen verzandden in semantisch gemierenneuk, dat hij de ene communicatieblunder op de andere zou stapelen, dat hij een ietwat partijdige overheidszender zou vergelijken met de spreekbuis van een genocide? Heeft hij ons zijn woord gegeven dat hij de onderhandelingen veel te lang zou laten aanslepen, zelfs toen duidelijk was dat het nooit wat zou worden? Heeft hij ons zijn woord gegeven dat we nu een onwerkbare monsterregering krijgen, waarin de kopstukken elkaar permanent in de wielen zullen rijden? Was dát het woord, dat hij ons Vlamingen gegeven heeft? En kunnen we het nog omruilen? Of mogen we een gegeven woord niet in de bek kijken?”
Tom Naegels heeft het gehad met Yves “gaffeur sériel” Leterme.
Bron: De Standaard (13/12/07)
